Hoe werkt de kwalificatie in de Formule 1?

formule-1-kwalificatie

In de kwalificatie wordt de startopstelling bepaalt voor de race van de dag erna. Degene met de snelste tijd start logischerwijs als eerste. De manier waarop gekwalificeerd werd is in de loop der jaren vaak veranderd. De laatste verandering in 2016 zorgde voor zoveel tumult dat men nog tijdens dat seizoen weer is teruggegaan naar de opzet die sinds 2006 gehanteerd wordt.

De kwalificatie wordt verreden in drie sessies. Na elke sessie vallen er een aantal coureurs af. Hoeveel dat er zijn hangt af van het aantal coureurs dat deelneemt. In 2017 zullen er twintig coureurs aan de start staan. Dit systeem werd ingevoerd in 2006. In de loop der jaren is het een aantal keer aangepast, maar de basis is nog hetzelfde als bij de invoering.

Tijdens de kwalificatieronde wordt er enkel een tijd neergezet en wordt er dus niet tegen elkaar geracet. Meerdere coureurs zijn tegelijkertijd op het circuit en starten vanuit de PIT straat.


Kwalificatieronde 1 (Q1)

De eerste kwalificatiesessie, ook wel Q1 (Qualifying session one) geheten, duurt achttien minuten. In deze achttien minuten gaan alle coureurs de baan op om een tijd neer te zetten. Het aantal rondjes dat je mag rijden is ongelimiteerd. De topteams zullen vaak maar één of twee ronden afleggen terwijl de langzamere teams af en aan rijden om steeds maar weer een stukje sneller te zijn. Wanneer de klok op 0 staat mag iedereen zijn rondje nog afmaken. De vijf langzaamste coureurs van deze Q1 vallen af.

De 107%-regel

In deze eerste kwalificatiesessie moeten alle coureurs binnen 107% van de tijd van de nummer één blijven. Deze regel is er omdat er in het verleden (jaren 90’) veel privéteams deelnamen die zo langzaam waren dat ze een gevaar vormden voor de andere coureurs.

Wanneer iemand buiten deze norm zit mag hij officieel niet deelnemen aan de race. In de praktijk wordt er eigenlijk nooit iemand uitgesloten, behalve wanneer de coureur in kwestie ook in de vrije training niet heeft laten zien over voldoende snelheid te beschikken. Dit overkwam de coureurs van het voormalige HRT-team in Australië in zowel 2011 als 2012. Het is dus niet zo dat wanneer coureurs als Lewis Hamilton en/of Max Verstappen een mechanisch probleem hebben in deze sessie ze niet meer mogen deelnemen aan de race.


Kwalificatieronde 2 (Q2)

Na Q1 is het tijd voor Q2. Er zijn nog vijftien coureurs over. Alle tijden van Q1 worden geschrapt en de overgebleven coureurs moeten dus allemaal opnieuw een tijd neerzetten. De coureurs hebben hier geen achttien maar vijftien minuten de tijd voor. Wanneer de klok op 0 staat mag je ook in deze sessie je rondje afmaken. Aan het eind vallen opnieuw de vijf langzaamste coureurs af.

Bandenreglement

In Q2 speelt het bandenreglement een grote rol. De tien coureurs die namelijk het snelste zijn, en daarmee doorstoten naar Q3, moeten de race aanvangen op de gebruikte banden uit Q2. Dit wel zeggen dat zij starten met de banden waarmee ze in Q2 hun snelste rondetijd hebben neergezet. De coureurs die afvallen in Q2 mogen voor aanvang van de race wel op verse banden starten en mogen ook nog eens bepalen op welke compound ze dat willen doen (bijvoorbeeld super soft, soft of medium). Je zou kunnen concluderen dat het soms voordeliger kan zijn om elfde te worden in deze sessie dan tiende.


Kwalificatieronde 3 (Q3)

In Q3, ook wel ‘top 10 qualifying’ genoemd, gaan de tien overgebleven coureurs strijden om de pole-position. De tijden uit Q2 worden opnieuw geschrapt en dus begint iedereen weer op nul. Deze sessie duurt twaalf minuten en uiteraard mag je je rondje afmaken wanneer de klok op 0 staat. Degene die in deze sessie uiteindelijk de snelste tijd neerzet mag de race van pole-position beginnen, mits de coureur geen straf open heeft staan. Dit kan uit een eerdere race komen door een onreglementaire actie, maar ook door bijvoorbeeld het te vaak wisselen van een motor of versnellingsbak.

Copyright F1reis.nl 2019 | F1reis.nl is onderdeel van Dik.nl | Privacy statement